تو بیای پا بزاری بازم روی دوتا چشام

پیش هزاران چشم تو گریه میکردی

میگفتی با حسرت دیگه برنمیگردی

گفتم که عمر این سفر کوتاهه کوتاهه

گفتی که یاد من همیشه با تو همراهه

گفتم مبادا جای من را دیگری گیرد

گفتی که منتظر نشستن اخرین راهه

حالا که برگشتم با ارزوهایم

دست قشنگه تو در دسته من سرده

میگه نگاه تو کاشکی که برگرده

دل را اگر دادی به دیگری بگو بگو

از من تو پیدا کردی بهتری بگو بگو

دل را به دیگران سپردن خود بود گناه

از دام من خواهی که بپری بگو بگو....

که تمام فکر من پیشه تو بود

مثل تو توو زندگیم

هیچکی

نبود

عزیز دلم...همیشه یادت باشه وجود تو برای من عین خوشبختیه....لازم نیست برای خوشبخت بودنم چیزی داشته باشی...تو برام قشنگترین مفهوم و معنا از خوشبختی هستی....به عشقت همیشه افتخار میکنم و به خودم میبالم که عاشق تو هستم بهترین من....

دوستت دارم

نمیدونم چیکار کنم.میدونم این از سرنوشت بده منه عزیزم...

هیچی دارم به پات بریزم عزیزم...

هیچی ندارم که بتونم باهاش این فاصله ها رو به نزدیکی تبدیل کنم...

هیچی ندرم که تو رو خوشبخت کنم...

ببخش ای نازنین...

ببخش...

عزیزم مواظب خودت باش...

همیشه عاشقتم همین جا...

یادت نره گلم اون بالا هم نوشته شده ( کسی با هم نمیخواد مارو اما/حالا ما با همیم تنهای تنها...)

نازنینم مواظب خودت باش و به خاطر این فاصله ها غصه نخور عزیزم نمیخوام فاصله ها داغونت کنه ...

پس خواهش میکنم...

دوست دارم نازنینم...

مواظب خودت باش مهربونم... 

امیدوارم الان که داری اینو میخونی حالت خوب باشه .....دلم لینقدر برات تنگ شده که نمیدونم چی بگم....اینقدر دلم میخواد باهات حرف بزنم...دستام بی اختیار خودشونو میکوبن به کیبرد تا زود تر و تند تر بتونم بنویسم و بیشتر باهات حرف بزنم.....

مثل همیشه میگم....هنوز کنارتم...با همه ی وجودم ...و دیگه هیچی از دلم باقی نمونده و قسمتی از ذهنم نیست که با یاد تو و فکر تو پر نشده باشه.....

نمیدونم اخهاین چه سرنوشته عجیبیه که من دارم...دیگه واقعا نمیدونم چی کار باید بکنم...

اما میخوام به امید لحظه ی دیدار زنده بمونم...میخوام ثانیه هارو بشمارم...انتظار سخته برای همه سخته....اما من با یاد تو وعشق تو خودمو اروم میکنم و تنها توی این شبای سرد به امید رسیدن به تو...به زندگیم..به عشقم تحمل میکنم...منم همیشه همین جا عاشقتم....

من از شروع شب در انتظار تو

تو یاره غیر و من

همیشه یاره تو.....

بیرون داره میاد شب از خونه ها

تو خورشید منی...تو هم بیرون بیا......

دوست دارم...همه ی هستی من.....

مي دانم دلت رنجيد.

ببخش اي مهربان اگر زخمم نشان دادم...

مي دانم دلت لرزيد.

ببخش گاهي نگاهت را به عكس غم سوق مي دادم...

مي دانم ديده ات از آن پس مرا كم ديد.

ببخش اي دوست به جاي خنده بر لبهاي تو غمهاي خود دادم...

ميدانم كه خود خواهم.

ببخش گاهي چه بي رحمانه از دردهايم رخ نشان دادم...

مي دانم كه بد كردم.

ببخش ديگر نخواهم گفت از غم هايم...

مي دانم كه مي بخشي.

بخند اي دوست زيباست لبخند هايت...

مي دانم تو ميخندي.

وبعد از شادي و خرسندي ات ...

عجب زيباست دنيايم...

بخند ...

باخت من کافیه تو دیگه به پای من نباز

توی قلب مهربونت واسه من خونه نساز

من بازنده رو خوب ببین برو تنهام بذار

من یه پاییزیم و ولی تو چی گل بهار

دل به کی بستی عزیزم به من بی کس و کار

قدر دنیا رو بدون لحظه ها شو حروم نکن

برو و دو روز دنیا رو با من تموم نکن

منو با اشکای قشنگت روبه رو نکن

آخه من خودم ته راه و دیدم ساهیه

آخر این همه عشقو عاشقی تباهیه

انگاری تو تنگ این دنیا جای یه ماهیه

...

 واسه خوندن حرفام عزیزم اینجا کلیک کن. 

که بی زارم دگر از آشنایی

چشمهای مهربانت را ندیدن ساده نیست

.

.

.

از زمان رفتنت خورشید را گم کرده ام

ناله های ابر را هر شب شنیدن ساده نیست

سلام ای شروع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شبهای روشن....

خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای قصه ی عاشقانه

خداحافظ  ای ابی روشن عشق

خداحافظ  ای عطر شعر شبانه...

خداحافظ ای هم نشینه همیشه

خداحافظ  ای داغه بر دل نشسته

تو تنها نمیمانی ای مانده بی من

تو را میسپارم به دلهای خسته....

تو را میسپارم به مینای مهتاب

تو را میسپارم به دامانه دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را میسپارم به رویای فردا

به شب میسپارم تو را تا نسوزد

به دل میسپارم تو را تا نمیرد

اگر چشمه ی  واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد...

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ  ای سایه ساره همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نو بهار همیشه......

کاش اینجا بودی

جان من.جوهر من

کاش اینجا بودی

اگر اینجا بودی

خانه خاموش نبود

ایینه حوصله داشت

گل فراموش نبود

فصل قلبم سنگین

غربت اهنگ نبود

ساعت دیواری

خسته از زنگ نبود

با تو بودن ای کاش

 تا ابد ممکن بود

لحظه های دیدار

تا ابد ساکن بود

اگر اینجا بودی

زندگی وسعت داشت

غزل ناگفته به قلم رغبت داشت

کم ترین پیدایی

دوری و اینجایی

من که با تو هستم

تو چرا تنهایی...

با همه دوریه ما

این همه فاصله ها

همه جا سرشار است

از هوایت اینجا.....

کی بیاد و کی بشه همسفرم

دل من از تو جدا نیست

این هوا بی تو هوا نیست

چی بگم.....از چی بگم...واااای

دیگه غم یکی دوتا نیست

دستم از دست تو دور

این شروع ماجراست

روز و شب. هفته و ماه

قصه های غصه هاست

عشق و مستی پیش تو

پشت دیوار سیاست

غم غربت نداره

اینجا که خدای ماست

بیا اونجا که برام

خونه ی خاطره هاست

تو فقط به من بگو

دل نشکسته کجاست.....

تو که نیستی از خودم بی خبرم.....

الهی قربونت برم من...خواهرت بهم گفت چی بهش گفتی که به من بگه....اما تو که میدونی تا تو نباشی من با هیچ کس و هیچ چیز اروم نمیگیرم....دل من فقط با تو جون میگیره فقط کنار تو میخنده....فقط با تو ارومه....پس زود خوب شو وبرگرد....که منو این وبلاگ داریم میمیریم از دوریت.....خیلی دلمون تنگ شده واسه عشقمون....برگرد عزیزم زود زود....منتظرتم....تا همیشه.

به غربت بارون رسیدم

تو چشات باغ بارون زده دیدم

چشم تو همرنگ یه باغه

تو غربت غروب پاییز

مثه من از یه درد کهنه لبریز

با تو بوی کاگل و خاک

عطر کوچه باغ نمناک

تازه میشه....

با تو بوی خاک و بارون

عطر ترمه و گلابدون

زنده میشه.....

تو مثل شهر کوچیکه من

هنوز برام خاطره سازی

هنوزم قبله ی معصوم نمازی

تو مثل یاد بازیه

من تو کوچه های پیروخاکی

هنوزم برای من عزیز و پاکی....

الهی فدات بشم محسن عزیزم....منتظرم تا برگردی...نمیدونم تا کی میتونم باشم میترسم تو هنوز نتونی حرف بزنی و من قبل از اینکه صداتو بشنوم مجبور بشم گوشی رو خاموش کنم...تو که خودت میدونی....خواهش میکنم زود خوب شو....دوستت دارررررررررررررم عشق پاک من....

خاطره ی عشق منه

تنگه غروب اسمون

لحظه ی تلخ رفتنه

چشمای تو بارونیه

اشکای من پنهونیه

دستای ما از هم جدا

غم تو دلم مهمونیه

شبای عشقو عاشقی

شب به خاطر موندنی

حرف قشنگ اون شبا

تو عشق اول منی

خاطره های عشق ما

هر روزشب به یادمه

تو خلوت فاصله ها

سکوت تو فریادمه

یادمته اون شب

دلت گرفته بودو بی پناه

نشسته بودیم منو تو

به زیر چتر نور ماه

یادمه اون شب دلت

مثله گل بارون زده

به چشم من زل زدو گفت

تو قلبتو به من بده

تو قصه هات پر از غمه

روزه خوشت خیلی کمه

حتی نباشی نازنین

دوستت دارم یه عالمه

شبای عشقو عاشقی

شب به خاطر موندنی....

خدا جونم شکرت.۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ مرتبه شکرت....خدا ی بزرگ محسنم به هوش اومده....الهی قربون مهربونیات برم....خدایاااااااااااااااا ممنونم......محسن من عشق من به هوش اومدهه.....شکرت شکرت شکرت...خدایا دوستت دااااااااااااااااارم.....بدون محسن این دنیا دنیا نیست پر از سکوته پر از واژه های بی معنا پر از ترس....خدایاااااااااا شکرت

دیگه اروم نمیگیرم....

دلم از کسی گرفته

که میخوام براش بمیرم

باز سرنوشت و انتهای اشنایی

باز لحظه های غم انگیز جدایی

باز لحظه های ناگذیر دل بریدن

بازم اخر راهو

حس تلخ نرسیدن......

پایه دنیای تو موندم

مثه عاشقای عالم

تا منو بخشی اخر

تا دلت بسوزه کم کم

مثه ایینه رو به روته

حس با تو بودن من

دارم از دست تو میرم

عاشقی کن....نشکن

واااااااااااااااااااای خدااا...به فریادم برس....دارم از دلتنگی میمیرم...دارم بدون محسنم داغون میشم....خدایااااااا چرا قسمته عاشقا اینه...مگه چه گناهی کردن؟؟؟؟؟خدایااااااااااااا هر چی میخوای ازم بگیر اما سلامتی محسنمو بهش بده...التماس میکنم....خواهش میکنم ...خدایا تمنا میکنم....تو که نزدیک تر از من به منی تو که از دلم خبر داری...مگه نگفتی منو با اخلاص و از صمیم قلب صدا کنید تا اجابت کنم....من اسمتو فریاااااااد میزنم...با همه وجودم..با تمام توانم....

ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااای بزرگ....

کمکمون کن....

خونه سوت و کوره بی تو

رنگ خوشبختی عزیزم

دیگه از من دوره بی تو....

مه گرفته کوچه هارو

اما سایه ی تو پیداست

میشنوم صدای شب رو

میگه اونکه رفته ....اینجاااست

تو با شب رفتی و با شب

میای از دیار غربت

توی قلب من میمونی

پر غرور پر نجابت

حالا دست منه تنها

شعر دستاتو میخونه

حس خوب با تو بودن

تو رگهای من میمونه.....

خونه خالی.....اره عزیزم خونمون....وبلاگمون ....خالی و سوت و کوره....زود زود خوب شو و برگرد....مگرنه منو این خونه میمیریم از دلتنگیت...دوستت داررررررررررررررررررررم

نمیدونم چی بگم محسن عزیزم ...فقط دعا میکنم...همین

دوستای خوبم اگه گذرتون به این وبلاگ خورد از تون میخوام برای محسنم دعا کنید که زود زود خوب بشه و دوباره برگرده پیشمون.....شاید شما ندونین اما اون مهربونترین ...باگذشت ترین...و صبورترین مرد دنیاست.....ازتون خواهش میکنم براش دعا کنید....برامون دعا کنید......که زودتر سلامتی شو بدست بیاره.....

ممنونم.....

نمیدونم چی بنویسم و چه جوری ولی اینو میدونم که باید بنویسم...

میدونی آدما چرا به دنیا میان؟

حتما میگی چه سواله عجیبی پرسیدم!

ولی من میخوام بهم جواب بدی باشه پس من خودم جوابشو نمیدوم میذارم تو بگی...

خوب همه چی از یه جا شروع میشه و یه جایی هم تموم میشه ولی یه چیزای تو ذهن آدما میمونه که وقتی شروع بشن تموم نمیشن مگه نه؟بهش میگن خاطره (خاطرات) بعضی هاشون خوبن بعضی هاشون بد و نفرت انگیز...

نمیدونم از من از اون وقتی که باهم بودیم چندتا خاطره خوب و چندتا بدو نفرت انگیز داری...

بهتره از اول بگم...

شروع

یک شب بی خبر از اتنفاقی ممکنه بی اوفته همه بی خبر بودن حتی هر دوشون فقط اونی که اون بالاست همه چی رو میدونست همه چی خیلی زود و سریع اتفاق افتاد با یه کلمه شروع شد.همون سلام.آشنایی ها بیشتر شد و بیشتر تا اینکه یه حس پیدا شد یه حس عجیب ولی انگا خوب بود یکی از اون دوتا میترسید حسش رو بیان کنه ولی نمیتونست تو دل خودش نگرش داره تا اینکه یه بار خیلی به خودش جرعت داد و تصمیم گرفت هرچی که بشه باید حسشو بگه و همین کارو کرد ولی همین که گفت اتقاق عجیبی افتاد خیلی عجیب که اون حتی فکرشم نمیکرد اون فکر کرده بود اون از بیان کردن حسش ناراحت شده و اونو تنها گذاشته که جوابی بهش نمیده اون موقع فقط بارون عجیبی از چشاش میبارید فقط دست به التماس گرفته بود و معذرت خواهی میکرد ولی هیچ جواب نمیگرفت این کارش شده بود اشکو التماس خیلی طول نکشید تقریبا شکسته بود و فقط منتظر معجزه بود تا اینکه یه دفعه معجزه ای به نام سلام رخ داد بارش باور کردنی نبود فکر میکرد داره خواب میبینه بدون جواب همون کلمه بازم شروع کرد به اشک ریختنو التماس و معذرت خواهی کردن.ولی وقتی فهمید که اونچه که تصورشو میکرد نبود میخواست بذاره بره واسه همیشه آخه همون یه باری که حسشو بیان کرده بود خیلی داغون شده بود.ولی اینبار یه حس دیگه ای بهش گفت دوستش داره نمیدونم شادی اونی که اینو بهش گفت نمیدونست گفتن یه حس چقدر آدمو داغون میکنه حال بعد از گذشت یک سال بیشتر از بیان اون حس فهمیده که یه حس عجیب همون قدر که عجیبه داغون کننده است از اون موقع این حس ها هی بیتشر و بیشتر شده اولا خیلی خوب بود همه چی شاد بود ولی وقتی یه چیز عجیب تر و داغون کننده تر از اون حسا اومد همه چی رو عوض کرد اون چیز عجیب جدایی بود اون دوتا نمیدونست این چیه واسه همین خیلی براشون سخت بود خیلی سخت و داغون کننده جدایی جایی اون همه خوشی ها رو گرفت و با خودش سختی فاصله ها رو هم اورد دیگه اون دوتا بین این همه سختی ها گیر افتاده بودن راهی نداشتن که ازشون بیرون بیان چون همه اون چیزا واقعیت داشت تحملشون براشون سخت تر و سخت تر میشد فقط بعضی وقتا اون سختی ها رو شکست میدادن آخر همون سختی ها قلبی رو شکستو فاصله ها رو بیشتر کرد با بیشتر شده فاصله ها تنهایی اومد تنهایی خیلی دردناک تر از همه بود ولی بازم تحملش کردن اون دوتا خوب میدونست چیکار کنن فکر کنم دیگه کم کم با بعضی از سختی ها آشنا شده بودن تو این همه مدت چیزای شیرینی هم وجود داشت انتظار های شیرین خیالات شیرین ولی اونقدری نبودن که بر همه ی سختی ها پیروز بشن.یکی از اونا براش باور و تحمل سختی خیلی دردناک بود خیلی اونقدری که اونو از پای انداخت و بیمارش کرد...

این تا اینجا

بقیه رو گلم از اینجا بخون

از اینجا

سلام عزیزم اومیدوارم حالت خوب باشه دلم خیلی برات تنگ شده فکر کنم این یکی از اون آخرین پست های هستش که میتونم تو این اخر عمری پست کردم...

دلم برات خیلی تنگ شده یهو رفتی دیگه جواب هیچی ندادی دلم گرفت...

مواظب خودت باش دوستتتتتتتتت دارممممم...